• +48 22 511 50 40
  • 7:30 - 19:30

Chlamydioza

Chlamydia - objawy, które towarzyszą zakażeniu. Wykonaj badanie, które potwierdzi lub wykluczy obecność Chlamydia trachomatis i pozwoli wdrożyć leczenie.

CHLAMYDIOZA

Chlamydioza to jedna z chorób przenoszonych drogą płciową i określa się ją jako najczęściej występującą w tej grupie dolegliwości. Wywoływana jest przez tlenową bakterię Chlamydia trachomatis.

Trudno mówić o konkretnych liczbach w odniesieniu do zachorowań, ponieważ chlamydioza jest chorobą, w przebiegu której ponad 50% zakażonych nie odczuwa żadnych objawów. Oficjalne dane GIS za 2020 rok wskazują, że największa liczba zakażeń dotyczyła mężczyzn w wieku 20-39 oraz kobiet 20-29 lat*.

Drogi zakażenia chlamydią

Bakteria przenoszona jest przez kontakty seksualne - zarówno dopochwowe, analne, jak i oralne. Warto podkreślić, że do zakażenia może dojść nawet w przypadku braku kontaktu z nasieniem lub śluzem pochwowym. Bakteria Chlamydia trachomatis może zostać przeniesiona także z zakażonej matki na dziecko w czasie porodu. U noworodka może spowodować zapalenie spojówek lub zapalenie płuc.

Wśród głównych czynników ryzyka zakażenia bakterią Chlamydia trachomatis wymienia się częstą zmianę partnerów seksualnych oraz niestosowanie prezerwatyw.

Chlamydia - najczęstsze objawy

Okazuje się, że wiele przypadków chlamydiozy pozostaje niewykrytych z powodu braku swoistych objawów, a także częstego bezobjawowego przebiegu zakażenia. Istnieje jednak grupa symptomów chlamydiozy, które mogą świadczyć o wystąpieniu choroby. Warto podkreślić, że wiele z nich może wystąpić dopiero po upływie kilku tygodni od momentu zakażenia. Oto najczęstsze z objawów chlamydiozy:

  • uczucie dyskomfortu, bólu lub pieczenia podczas oddawania moczu;
  • uczucie parcia na pęcherz;
  • objawy skórne w postaci zmian grudkowo-krostkowych;
  • u mężczyzn: ból lub zapalenie jąder/najądrzy oraz biała, wodnista wydzielina z prącia;
  • u kobiet: krwawienia międzymiesiączkowe, obecność ropnej wydzieliny w ujściu cewki moczowej, zapalenie przydatków, które może prowadzić do zwłóknienia jajowodów, jednej z przyczyn bezpłodności kobiet;
  • zakażenie może dotyczyć również odbytu, gardła czy spojówek i przebiegać z zaczerwienieniem, wysiękiem lub bólem.

Diagnostyka chlamydiozy

Z powodu braku objawów diagnostyka chlamydiozy nie należy do najłatwiejszych. Lekarz może podejrzewać zakażenie na podstawie przeprowadzonego wywiadu i informacji o występujących objawach. Jednak nie są one na tyle charakterystyczne, by na ich podstawie jednoznacznie potwierdzić lub wykluczyć obecność bakterii Chlamydia trachomatis. W celu postawienia prawidłowej diagnozy niezbędne jest wykonanie testów w kierunku chlamydii.

Materiałem do badania jest wymaz z cewki moczowej poranna próbka moczu, wymaz z kanału szyjki macicy lub przedsionka pochwy. Może to być także próbka pobrana z gardła lub odbytnicy (w przypadku stosunków oralnych i analnych) w zależności od lokalizacji zakażenia. W przypadku zakażeń okołoporodowych badanym materiałem będzie wymaz ze spojówek oka noworodka.

Pobrana próbka poddawana jest testom antygenowym, które mają potwierdzić lub wykluczyć obecność bakterii. Jeśli podejrzewasz zakażenie Chlamydia trachomatis, zapraszamy do naszej Poradni. Wykonamy badania przesiewowe, a w przypadku pozytywnych wyników lekarz zaordynuje leczenie.

Jak leczyć chlamydię?

Leczenie chlamydiozy polega na zastosowaniu antybiotykoterapii. Niektóre szczepy bakterii wykazują dużą wrażliwość na działanie leków, a inne okazują się być na nie oporne. Z tego względu nie można jednoznacznie określić, że chlamydioza jest chorobą łatwą do wyleczenia.

W terapii chlamydii wysoką skutecznością odznaczają się antybiotyki doustne tj. azytromycyna, doksycyklina, erytromycyna, klindamycyna i ryfampicyna. O rodzaju zastosowanego leku decyduje lekarz na podstawie uzyskanych wyników testów laboratoryjnych.

Warto podkreślić, że w przypadku uzyskania dodatniego wyniku testu należy powiadomić o tym fakcie partnerów seksualnych. Ważne, aby do momentu zakończenia leczenia nie podejmować kontaktów seksualnych, by uniknąć dalszych zakażeń. Ponadto przebycie choroby nie daje odporności na przyszłość, dlatego zaleca się stosowanie wszelkich środków ostrożności.

Powikłania chlamydiozy

Nieleczona chlamydioza może prowadzić do poważnych skutków zdrowotnych. Z uwagi na częsty bezobjawowy przebieg, dopiero w momencie wystąpienia powikłań dochodzi do postawienia prawidłowej diagnozy. W grupie najczęstszych powikłań chlamydii znajdą się:

  • zapalenie jajowodów;
  • zapalenie miednicy mniejszej;
  • cysty;
  • nadżerki szyjki macicy;
  • zapalenie gruczołu krokowego;
  • wyższe ryzyko zachorowania m.in. na HIV lub rzeżączkę;
  • niepłodność;
  • zapalenie stawów;
  • przewlekłe zapalenie spojówek;
  • spadek odporności;
  • schorzenia naczyń krwionośnych;
  • chroniczne zapalenie gardła.

Jak uchronić się przed zakażeniem Chlamydia trachomatis?

Podstawą będzie stosowanie środków bezpieczeństwa, czyli unikanie przygodnych stosunków seksualnych, ograniczenie liczby partnerów seksualnych oraz używanie prezerwatywy przez mężczyzn. Istotne okazuje się regularne wykonywanie badań przesiewowych - głównie jeśli mamy świadomość, że występują u nas główne czynniki ryzyka zakażenia.

*Źródło: http://wwwold.pzh.gov.pl/oldpage/epimeld/2020/Ch_2020.pdf